Political career.

The younger George Papandreou came to Greece after the restoration of Greek democracy in 1974. He then became active in the political party his father had founded, the Panhellenic Socialist Movement (PASOK). He joined the Central Committee of PASOK in 1984.
Papandreou was elected to the Greek Parliament in 1981, the year his father became Prime Minister, as MP for the constituency of Achaea. He became Under Secretary for Cultural Affairs in 1985, Minister of Education and Religious Affairs in 1988, Deputy Minister of Foreign Affairs in 1993, Minister for Education and Religious Affairs again in 1994, Deputy Minister of Foreign Affairs again in 1996 and Minister of Foreign Affairs in February 1999. He was also Minister Responsible for Government Coordination for the Bid for 2004 Olympic Games in 1997.

Papandreou in 2001,  as Minister of Foreign Affairs

In his second term as Minister of Education, Papandreou was the first politician in Greece to introduce affirmative action, allocating 5% of university posts for the Muslim minority in Thrace. He was also instrumental in initiating the Open University in Greece.
Papandreou received numerous awards and honorary degrees in recognition of his work for human rights. As Foreign Minister he fostered closer relations with Turkey and Albania. He worked to solve the dispute over Cyprus. Papandreou also worked to resolve tensions regarding the Macedonia naming dispute.
In December 2003 European Voice shortlisted him for nomination of the Europeans of the Year award as "Diplomat of the Year",^[5][6] naming him as "The Bridge-Builder" and quoting Le Monde that dubbed him the "architect of Greek-Turkish rapprochement".^[7] He is a founding member of the Helsinki Citizens Assembly.

Early life and education

 

He was born in Saint Paul, Minnesota, United States, where his father, Andreas Papandreou, held a university post. His mother is American-born Margaret Papandreou, née Chant. He was educated at schools in Toronto (King City Secondary School), at Amherst College in Massachusetts (where he was a friend and dormitory roommate of fellow Greek Antonis Samaras), at Stockholm University, the London School of Economics and Harvard University. He has a bachelor of arts degree in sociology from Amherst and a Μaster's degree in sociology from the LSE. He was a researcher on immigration issues at Stockholm University in 1972–73. He was also a Fellow of the Foreign Relations Center of Harvard University in 1992–93.
In 2002 he was awarded an Honorary Doctorate of Laws by Amherst College and in 2006 he was named Distinguished Professor in the Center for Hellenic Studies by Georgia State College of Arts and Science.
Papandreou's father studied and worked as professor of economics from 1939 to 1959. His paternal grandfather, Georgios Papandreou, was three times Prime Minister of Greece.

George Papandreou Γεώργιος Παπανδρέου MP

Georgios A. Papandreou (Greek: Γεώργιος Α. Παπανδρέου,) born 16 June 1952, commonly anglicisedto George and shortened to Yórgos in Greek, is a Greek politician who served as Prime Minister of Greece following his party's victory in the 2009 legislative election. Belonging to a political dynasty of long standing, he previously served as Minister for National Education and Religious Affairs (1988–1989 and 1994–1996) and Minister for Foreign Affairs from 1999 to 2004. Following his grandfather Georgios Papandreou and his father Andreas Papandreou, he was the third member of the Papandreou family to serve as the country's prime minister. Papandreou was leader of the Panhellenic Socialist Movement (PASOK) party from February 2004 until March 2012, and President of the Socialist International since January 2006. George Papandreou became the 182nd Prime Minister of Greece on 6 October 2009. He resigned on 11 November 2011 to make way for a national unity government charged with tackling theGreek government debt crisis.

Αξιοσημείωτα γεγονότα της πολιτικής του πορείας.

Ο Γιώργος Παπανδρέου ως υπουργός εξωτερικών της Ελλάδας το 2002.

Ως υπουργός Εθνικής Παιδείας θέλησε να καθιερώσει το Εθνικό Απολυτήριο^[4],το οποίο θα αντικαθιστούσε το υπάρχον απολυτήριο του Λυκείου. Ο επόμενος υπουργός Εθνικής Παιδείας, Γεράσιμος Αρσένης, ανέστειλε την εφαρμογή του θεσμού του Εθνικού Απολυτηρίου^[5].

Ως υπουργός Εξωτερικών δραστηριοποιήθηκε στην προσέγγιση και στην επίλυση των διαφορών ανάμεσα στην Ελλάδα και τηνΤουρκία. Υποστήριξε το σχέδιο Ανάν^[6] ως μια μεγάλη ευκαιρία για την επίλυση του Κυπριακού προβλήματος και πήρε πολλές ειρηνευτικές πρωτοβουλίες παγκόσμια όπως η προώθηση της ιδέας της Ολυμπιακής Εκεχειρίας.

Στις 8 Φεβρουαρίου 2004 εξελέγη, όντας ο μοναδικός υποψήφιος, πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. μετά από ψηφοφορία, στην οποία συμμετείχαν περισσότεροι από 1.000.000 πολίτες, μέλη και μη του κινήματος, και προσπάθησε να προωθήσει την ανασυγκρότηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. Οι υποστηρικτές της πολιτικής του προσέγγισης τη θεωρούσαν σημαντική θεωρώντας ότι έφερνε νέο πολιτικό ήθος στην ελληνική πολιτική σκηνή ενώ οι επικριτές αυτής της προσέγγισης έβρισκαν πως δεν ήταν αποδεκτή στην ελληνική κοινωνία και ότι ήταν εν δυνάμει επικίνδυνη για το ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Πρόσφατα οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές ηγέτες του εμπιστεύθηκαν, χωρίς να υπάρχει άλλος υποψήφιος^[7], τη θέση του προέδρου τηςΣοσιαλιστικής Διεθνούς.

Μετά την ήττα του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου 2007, ο Γιώργος Παπανδρέου δήλωσε το βράδυ της ίδιας μέρας ότι θα ζητήσει την ανανέωση της εμπιστοσύνης της βάσης του κόμματος.^[8] Λίγο αργότερα ο Ευάγγελος Βενιζέλος δήλωσε εμμέσως πλην σαφώς ότι θα είναι και αυτός διεκδικητής της προεδρίας του ΠΑΣΟΚ.^[9] Ο Γ. Παπανδρέου δέχτηκε πολλές πιέσεις, τόσο από στελέχη του κόμματος, τα οποία τον πίεσαν να μην διεκδικήσει εκ νέου την προεδρία του κινήματος^[10], όσο και από τους πολίτες, οι οποίοι σύμφωνα με δημοσκοπήσεις τον θεώρησαν υπεύθυνο για το δυσμενές αποτέλεσμα των εκλογών, όμως αργότερα σε νέες δημοσκοπήσεις η δημοφιλία του επανέκαμψε.^[11][12]. Τελικά αναδείχτηκε και πάλι πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές της 11ης Νοεμβρίου, με τον Ευάγγελο Βενιζέλο να βρίσκεται στη δεύτερη θέση και τον Κώστα Σκανδαλίδη στην τρίτη.^[13]

Στις 30 Ιουνίου του 2008 επανεξελέγη ομόφωνα πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, κατά το 23ο συνέδριο της οργάνωσης.^[14]

Στις 7 Ιουνίου 2009 κέρδισε στις ευρωεκλογές με 36,64%, έναντι 32,29% της Νέας Δημοκρατίας.

Βιογραφία

Γεννήθηκε το 1952 στο Σαιντ Πωλ (St. Paul) της Μινεσότα των Ηνωμένων Πολιτειών (ΗΠΑ) και πολιτογραφήθηκε με το όνομα George Jeffrey Papandreou. Την περίοδο εκείνη ο πατέρας του, ο μετέπειτα πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου, κατείχε πανεπιστημιακή έδρα στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότα (University of Minnesota). Μητέρα του είναι η Μαργαρίτα Τσαντ, από το Έλμχερστ (Elmhurst) του Ιλινόι των ΗΠΑ. Είναι επίσης εγγονός του πρώην πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου. Γενέτειρα της πολιτικής οικογενείας Παπανδρέου είναι το Καλέντζι της Αχαΐας.

Σπούδασε κοινωνιολογία στο Amherst College στη Μασαχουσέτη στις ΗΠΑ, την περίοδο 1970-1975, πήρε μεταπτυχιακόδίπλωμα στην κοινωνιολογία της ανάπτυξης στο London School of Economics, Ηνωμένο Βασίλειο (1975-1977). Έχει πραγματοποιήσει μεταπτυχιακές σπουδές στη Στοκχόλμη και παρακολούθησε μεταπτυχιακά μαθήματα στο Κέντρο Διεθνών Σχέσεων στο αμερικανικό πανεπιστήμιο Χάρβαρντ. Έχει εργαστεί στις Η.Π.Α., στη Σουηδία και στον Καναδά. Μιλάειαγγλικά, γαλλικά και σουηδικά.

Είναι παντρεμένος με την Άντα Παπαπάνου και έχει δύο παιδιά, τον Ανδρέα (από προηγούμενο γάμο με την Εύα Ζησιμίδου, 1982) και τη Μαργαρίτα-Έλενα (γενν. 1990).